Ο φορτιστής ξέρει να φορτίζει, αλλά όχι να δέχεται χαρτονόμισμα. Το τερματικό στέκεται δίπλα του και πουλά τη φόρτιση σε όποιον δεν έχει την εφαρμογή εκείνου του παρόχου — δηλαδή στους περισσότερους περαστικούς.
Πληρωμή επί τόπου για οδηγό χωρίς την εφαρμογή του παρόχου. Ξεκλειδώνει τον φορτιστή, χρεώνει με τον χρόνο ή την κιλοβατώρα και εκδίδει απόδειξη.
Ο οδηγός επιλέγει φορτιστή και ποσό στο τερματικό — χωρίς εφαρμογή να κατεβάσει, χωρίς λογαριασμό να ανοίξει.
Πληρώνει με κάρτα, με το κινητό ή με μετρητά και παίρνει ρέστα σε κέρματα.
Το τερματικό ξεκινά τον φορτιστή και δείχνει πού έχει φτάσει η συνεδρία.
Η απόδειξη βγαίνει αμέσως από τον εκτυπωτή — για τις εταιρείες που τη χρειάζονται.
Ένα τερματικό εξυπηρετεί και τους δύο φορτιστές· στην οθόνη επιλέγεις ποιον.
Όσο ο ένας φορτίζει, ο άλλος είναι διαθέσιμος προς πώληση — δεν δημιουργείται ουρά.
Ο συνδρομητής του πάρκινγκ παίρνει τη συνεδρία στον μηνιαίο λογαριασμό του.
Τα έσοδα ανά φορτιστή φαίνονται στο portal, ώστε να είναι σαφές ποιος αποδίδει τη θέση του.
